Sezon açıldı, haydi çocuklar ekran başına(!)

Yukarıdaki başlığı görüp hemen celallenmeyin. Biraz sabredin, yazacaklarım aslında sizlerin/bizlerin ifade edemediği, dile getiremediği bir durum olsa da yaptığımız eylemler bu başlığın “parantezsiz ünlemli” durumunu gösteriyor.

Yaz sezonunun bitmesi ile dizi furyası yine başladı. Ebeveynler ekran başındaki yerini aldı. Çocuklar da ailelerinin yanında yer almak için rezervasyon yaptırmak istiyor. Durum böyle olunca ebeveynlerle çocuklar arasında tartışma başlıyor. Sonuçları ise kronikleşmiş alışkanlıklara dönüyor. Bu durumu karşılıklı iki konuşma ile aktarmaya çalışacağım. Bunlar gerek ailelerin anlatımları gerekse edindiğim izlenimlere dayanılarak tecrübe edilmiş bilgilerdir.

Başlayan yeni bir dizi veya geçen sezondan kalan dizinin devamı için birçok ailede yaşanan diyalog…

-Ebeveyn: dizimiz başlıyor, haydi çocuklar odanıza!

-Çocuklar: televizyona bakmak istiyoruz.

-Ebeveyn: olmaz! Şimdi benim/bizim dizim(iz) başlayacak.

-Çocuklar: o halde birlikte izleyelim.

-Ebeveyn: olmaz!  Onlar size uygun değil! Bunlar zararlı.

-Çocuklar: o halde uygun olanını izleyelim anne/ baba.

-Ebeveyn: olmaz dedim. Hadi odanıza!

-Çocuklar: yanınızda kalmak istiyoru(m)z.

-Ebeveyn: siz biraz kitap okuyun/oyun oynayın.

-Çocuklar: siz de kitap okuyun. Birlikte okuyalım.

-Ebeveyn: dizi izlememiz gerekiyor.

-Çocuklar: off yaa!

-Ebeveyn: oflama dedim. Hadi biraz bilgisayarda vakit geçirin.

-Çocuklar: oleyyy! Tamam.

-Ebeveyn: Bilgisayarın başında fazla kalmayın!

-Çocuklar: sizin dizi bitinceye kadar biz de bilgisayarda/internette vakit geçireceğiz.

-Ebeveyn: haydi gidin, ağız tadıyla bir dizi izletmediniz. İlk reklama girdi bile.

-Çocuklar: tamam gidiyoruz…

-Ebeveyn: ya orada kadın erkeğe ne dedi? Off duyamadık…

Birçok aile bunu yapıyor. Kimse itiraz etmesin. Bunlar bizim acı gerçeklerimiz.

Şimdi düşünelim. Her bir dizinin 2 ila 2,5 saat arasında sürdüğünü. Ve her güne bir dizi yerleştiren aileler haftalık (2 saatlik dizi olsa) 14 saat veya (2,5 saat olsa) 17 saat ekran başında kalıyor.

Bunun karşılığında çocukları ikna etmenin artık en “kolay” yolu onlara bilgisayar imkânı sunmak oldu. Çocuğa sunulan bilgisayar imkânı da o çocukların 14, 17, 20 saat bilgisayar karısında kalmasına neden oluyor. Neden oluyor diyorum çünkü bu davranış ve onun karşısında alternatif olarak sunulan bilgisayarlı çözüm, olumlu bir yaklaşım değil.

Bunun ardından da sağa sola başvurarak, “çocuğum bilgisayar bağımlısı oldu, bilgisayarın başından kalkmıyor” diyerek yakınmaya hiç gerek yok. Çünkü bizler dizi bağımlısı olmuşuz. Hakkımız var mı çocuklarımızdan yakınmaya? Bunun cevabını da her güne bir dizi yerleştiren ve vakitlerini saatlerce ekran başında geçiren aileler daha iyi verir sanırım.

Blog İçerik Telif Hakları Adem Yavuz IRGATOĞLU'a Aittir